Gulser

Alışkanlıkar insanı kolay kolay bırakmıyor işte.Onlar zaten yollarını çizmişler.Ulaşmak istediğimiz çocuklar olmalı.Onlar henüz seçimlerini yapıyorlar.Alışkanlıkları doğru aşılamalıyız.
Tabi tabiricaizse koyun olmayı seçmişlere çoban olacakı birilieri olacaktır.
Her çocuk yenibir hayat demek. Korumalıyız.
Aslında herşey bizim görebileceğimizden daha sistemli işliyor. Bu gerçek çoğu zaman kendini birşekilde ispatlıyor. Aklın yetmediği ve belkide hiçbir zaman yetmeyeceği bişeyler var.Bunu her yeni şey öğrendiğimde daha iyi anlıyorum. Çünkü yetmiyor. 28.01.2007 pazar günü çok sevdiğim bir profesörün seminerine katıldım. Kendisi yıllarca USA'de yaşamış;orda eğitimini tamamlamış, orda aile kurmuş ve hala oraya gidip gelmekte.Seminer her zamanki gibi katılımı çok ve doyurucuydu. Seminer bitiminde aklıma kazınan belki de en önemli cümleler şunlardı: "Biliyorsunuz yıllarca yurtdışında bulundum ve gördüm ki bizde "can" dendiğinde o kelimenin büyük bir anlamı var.Halbuki orda bunu açıklamak için birkaç çümle kurmak gerekiyor." Bu yüzden anlamak,bilmek zevkli ama mutlu olmamız için garanti değil. Mutluluğun garantisi bir sözleşme değil. İmzaladım bundan sonra garanti mutlu olucam kesinlikle değil. Herşeyin bir usulu olduğu gibi yaşamanın, tat almanında bir usulu var. Bence 0-200 yaş aralığındaki ( bilmiyorum 200 yaşında birileri var mı hala yaşıyan..en son japon bir bayan vardı 100 küsürdü galiba) tüm insanların ortak var olma sebebi tat alarak bulunduğu ortamda güzel ve devamı olan bişeyler var ederek yaşamak. İşte bunu düşünemeyen bir bireye neyi nasıl açıklayabilirsin ki. Sadece duyguları henüz körelmemiş yeni hayatlara var olma imkanı verebiliriz. Bunu dır dır ederek değil gösterek öğretebiliriz ancak. Bu yazıyı yazarken yapmam gereken bikaç şey olduğu aklıma geldi.

__________________
perhaps